1. Gün: Mezmurlar & Özdeyişleri

☊ TCL02

1. Mezmur

1. Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez,
Günahkârların yolunda durmaz,
Alaycıların arasında oturmaz.
2. Ancak zevkini RAB'bin Yasası'ndan alır
Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.
3. Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer,
Meyvesini mevsiminde verir,
Yaprağı hiç solmaz.
Yaptığı her işi başarır.
4. Kötüler böyle değil,
Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.
5. Bu yüzden yargılanınca aklanamaz,
Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.
6. Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir,
Kötülerin yolu ise ölüme götürür.

31. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

1. Ya RAB, sana sığınıyorum.
Utandırma beni hiçbir zaman!
Adaletinle kurtar beni!
2. Kulak ver bana,
Çabuk yetiş, kurtar beni;
Bir kaya ol bana sığınmam için,
Güçlü bir kale ol kurtulmam için!
3. Madem kayam ve kalem sensin,
Öncülük et, yol göster bana
Kendi adın uğruna.
4. Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni,
Çünkü sığınağım sensin.
5. Ruhumu ellerine bırakıyorum,
Ya RAB, sadık Tanrı, kurtar beni.
6. Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim,
RAB'be güvenirim ben.
7. Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım,
Çünkü düşkün halimi görüyor,
Çektiğim sıkıntıları biliyorsun,
8. Beni düşman eline düşürmedin,
Bastığım yerleri genişlettin.
9. Acı bana, ya RAB, sıkıntıdayım,
Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.
10. Ömrüm acıyla,
Yıllarım iniltiyle tükeniyor,
Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor,
Kemiklerim eriyor.
11. Düşmanlarım yüzünden rezil oldum,
Özellikle komşularıma.
Tanıdıklarıma dehşet salar oldum;
Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.
12. Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum,
Kırılmış bir çömleğe döndüm.
13. Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum,
Her yer dehşet içinde,
Bana karşı anlaştılar,
Canımı almak için düzen kurdular.
14. Ama ben sana güveniyorum, ya RAB,
“Tanrım sensin!” diyorum.
15. Hayatım senin elinde,
Kurtar beni düşmanlarımın pençesinden,
Ardıma düşenlerden.
16. Yüzün kulunu aydınlatsın,
Sevgi göster, kurtar beni!
17. Utandırma beni, ya RAB, sana sesleniyorum;
Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.
18. Sussun o yalancı dudaklar;
Doğru insana karşı
Gururla, tepeden bakarak,
Küçümseyerek konuşan dudaklar.
19. İyiliğin ne büyüktür, ya RAB,
Onu senden korkanlar için saklarsın,
Herkesin gözü önünde,
Sana sığınanlara iyi davranırsın.
20. İnsanların düzenlerine karşı,
Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin;
Saldırgan dillere karşı
Onları çardağında gizlersin.
21.RAB'be övgüler olsun,
Kuşatılmış bir kentte
Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.
22. Telaş içinde demiştim ki,
“Huzurundan atıldım!”
Ama yardıma çağırınca seni,
Yalvarışımı işittin.
23.RAB'bi sevin, ey O'nun sadık kulları!
RAB kendisine bağlı olanları korur,
Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkından gelir.
24. Ey RAB'be umut bağlayanlar,
Güçlü ve yürekli olun!

61. Mezmur

Müzik şefi için - Telli sazlarla - Davut'un mezmuru

1. Ey Tanrı, yakarışımı işit,
Duama kulak ver!
2. Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan,
Yüreğime hüzün çökünce.
Erişemeyeceğim yüksek bir kayaya çıkar beni,
3. Çünkü sen benim için sığınak,
Düşmana karşı güçlü bir kule oldun.
4. Çadırında sonsuza dek oturmak
Ve kanatlarının gölgesine sığınmak isterim.Sela
5. Çünkü sen, ey Tanrı, adaklarımı duydun,
Adından korkanların mirasını bana verdin.
6. Kralın günlerine gün kat,
Yılları yüzyıllar olsun!
7. Tanrı'nın huzurunda sonsuza dek tahtında otursun;
Onu sevgin ve sadakatinle koru!
8. O zaman adını hep ilahilerle öveceğim,
Her gün adaklarımı yerine getireceğim.

91. Mezmur

1. Yüceler Yücesi'nin barınağında oturan,
Her Şeye Gücü Yeten'in gölgesinde barınır.
2. “O benim sığınağım, kalemdir” derim RAB için,
“Tanrım'dır, O'na güvenirim.”
3. Çünkü O seni avcı tuzağından,
Ölümcül hastalıktan kurtarır.
4. Seni kanatlarının altına alır,
Onların altına sığınırsın.
O'nun sadakati senin kalkanın, siperin olur.
5-6. Ne gecenin dehşetinden korkarsın,
Ne gündüz uçan oktan,
Ne karanlıkta dolaşan hastalıktan,
Ne de öğleyin yok eden kırgından.
7. Yanında bin kişi,
Sağında on bin kişi kırılsa bile,
Sana dokunmaz.
8. Sen yalnız kendi gözlerinle seyredecek,
Kötülerin cezasını göreceksin.
9. Sen RAB'bi kendine sığınak,
Yüceler Yücesi'ni konut edindiğin için,
10. Başına kötülük gelmeyecek,
Çadırına felaket yaklaşmayacak.
11. Çünkü Tanrı meleklerine buyruk verecek,
Gideceğin her yerde seni korusunlar diye.
12. Elleri üzerinde taşıyacaklar seni,
Ayağın bir taşa çarpmasın diye.
13. Aslanın, kobranın üzerine basıp geçeceksin,
Genç aslanı, yılanı çiğneyeceksin.
14. “Beni sevdiği için
Onu kurtaracağım” diyor RAB,
“Beni iyi tanıdığı için
Ona kale olacağım.
15. Bana seslenince onu yanıtlayacağım,
Sıkıntıda onun yanında olacağım,
Kurtarıp yücelteceğim onu.
16. Onu uzun ömürle doyuracak,
Ona kurtarışımı göstereceğim.”

121. Mezmur

Hac ilahisi

1. Gözlerimi dağlara kaldırıyorum,
Nereden yardım gelecek?
2. Yeri göğü yaratan
RAB'den gelecek yardım.
3. O ayaklarının kaymasına izin vermez,
Seni koruyan uyuklamaz.
4. İsrail'in koruyucusu ne uyur ne uyuklar.
5. Senin koruyucun RAB'dir,
O sağ yanında sana gölgedir.
6. Gündüz güneş,
Gece ay sana zarar vermez.
7.RAB her kötülükten seni korur,
Esirger canını.
8. Şimdiden sonsuza dek
RAB koruyacak gidişini, gelişini.

Süleyman'ın Özdeyişleri 1

Sunuş

1. Davut oğlu İsrail Kralı Süleyman'ın özdeyişleri:
2. Bu özdeyişler, bilgeliğe ve terbiyeye ulaşmak,
Akıllıca sözleri anlamak,
3. Başarıya götüren terbiyeyi edinip
Doğru, haklı ve adil olanı yapmak,
4. Saf kişiyi ihtiyatlı,
Genç adamı bilgili ve sağgörülü kılmak içindir.
5-6. Özdeyişlerle benzetmeleri,
Bilgelerin sözleriyle bilmecelerini anlamak için
Bilge kişi dinlesin ve kavrayışını artırsın,
Akıllı kişi yaşam hüneri kazansın.
Ayartmalardan Kaç
7. RAB korkusudur bilginin temeli.
Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.
8. Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver,
Annenin öğrettiklerinden ayrılma.
9. Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk,
Boynun için gerdanlık olacaktır.
10. Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.
11. Şöyle diyebilirler:
“Bizimle gel,
Adam öldürmek için pusuya yatalım,
Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.
12. Onları ölüler diyarı gibi diri diri,
Ölüm çukuruna inenler gibi
Bütünüyle yutalım.
13. Bir sürü değerli mal ele geçirir,
Evlerimizi ganimetle doldururuz.
14. Gel, sen de bize katıl,
Tek bir kesemiz olacak.”
15. Oğlum, böyleleriyle gitme,
Onların tuttuğu yoldan uzak dur.
16. Çünkü ayakları kötülüğe koşar,
Çekinmeden kan dökerler.
17. Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.
18. Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer.
Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.
19. Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir.
Bu düşkünlük onları canlarından eder.
Bilgeliğin Sesini Dinle
20. Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor,
Meydanlarda sesleniyor.
21. Kalabalık sokak başlarında bağırıyor,
Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:
22. “Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz?
Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak?
Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?
23. Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar,
Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.
24. Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz.
Elimi uzattım, umursayan olmadı.
25. Duymazlıktan geldiniz bütün öğütlerimi,
Uyarılarımı duymak istemediniz.
26-27. Bu yüzden ben de felaketinize sevineceğim.
Belaya uğradığınızda,
Bela üzerinize bir fırtına gibi geldiğinde,
Bir kasırga gibi geldiğinde felaketiniz,
Sıkıntıya, kaygıya düştüğünüzde,
Sizinle alay edeceğim.
28. O zaman beni çağıracaksınız,
Ama yanıtlamayacağım.
Var gücünüzle arayacaksınız beni,
Ama bulamayacaksınız.
29. Çünkü bilgiden nefret ettiniz.
RAB'den korkmayı reddettiniz.
30. Öğütlerimi istemediniz,
Uyarılarımın tümünü küçümsediniz.
31. Bu nedenle tuttuğunuz yolun meyvesini yiyeceksiniz,
Kendi düzenbazlığınıza doyacaksınız.
32. Bön adamlar dönekliklerinin kurbanı olacak.
Akılsızlar kaygısızlıklarının içinde yok olup gidecek.
33. Ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak,
Kötülükten korkmayacak, huzur bulacak.”