9. Gün: Mezmurlar & Özdeyişleri

☊ TCL02

9. Mezmur

Müzik şefi için - “Oğulun Ölümü” makamında -
Davut'un mezmuru

1. Ya RAB, bütün yüreğimle sana şükredeceğim,
Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım.
2. Sende sevinç bulacak, coşacağım,
Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!
3. Düşmanlarım geri çekilirken,
Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.
4. Çünkü hakkımı, davamı sen savundun,
Adil yargıç olarak tahta oturdun.
5Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin,
S. onsuza dek adlarını sildin.
6. Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek,
Kökünden söktün kentlerini,
Anıları bile silinip gitti.
7. Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer,
Yargı için kurmuştur tahtını;
8. O yönetir doğrulukla dünyayı,
O yargılar adaletle halkları.
9. RAB ezilenler için bir sığınak,
Sıkıntılı günlerde bir kaledir.
10. Seni tanıyanlar sana güvenir,
Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.
11. Siyon'da oturan RAB'bi ilahilerle övün!
Yaptıklarını halklar arasında duyurun!
12. Çünkü dökülen kanın hesabını soran anımsar,
Ezilenlerin feryadını unutmaz.
13. Acı bana, ya RAB!
Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran,
Benden nefret edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!
14. Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım,
Siyon Kenti'nin kapılarında
Sağladığın kurtuluşla sevineyim.
15. Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü,
Ayakları gizledikleri ağa takıldı.
16. Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi,
Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü. Higayon sela
17. Kötüler ölüler diyarına gidecek,
Tanrı'yı unutan bütün uluslar…
18. Ama yoksul büsbütün unutulmayacak,
Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.
19. Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın,
Huzurunda yargılansın uluslar!
20. Onlara dehşet saç, ya RAB!
Sadece insan olduklarını bilsin uluslar. Sela

39. Mezmur

Müzik Şefi Yedutun için - Davut'un mezmuru

1. Karar verdim: “Adımlarıma dikkat edeceğim,
Dilimi günahtan sakınacağım;
Karşımda kötü biri oldukça,
Ağzıma gem vuracağım.”
2. Dilimi tutup sustum,
Hep kaçındım konuşmaktan, yararı olsa bile.
Acım alevlendi,
3. Yüreğim tutuştu içimde,
Ateş aldı derin derin düşünürken,
Şu sözler döküldü dilimden:
4. “Bildir bana, ya RAB, sonumu,
Sayılı günlerimi;
Bileyim ömrümün ne kadar kısa olduğunu!
5. Yalnız bir karış ömür verdin bana,
Hiç kalır hayatım senin önünde.
Her insan bir soluktur sadece,
En güçlü çağında bile. Sela
6. “Bir gölge gibi dolaşır insan,
Boş yere çırpınır,
Mal biriktirir, kime kalacağını bilmeden.
7. “Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab?
Umudum sende.
8. Kurtar beni bütün isyanlarımdan,
Aptalların hakaretine izin verme.
9. Sustum, açmayacağım ağzımı;
Çünkü sensin bunu yapan.
10. Uzaklaştır üzerimden yumruklarını,
Tokadının altında mahvoldum.
11. Sen insanı suçundan ötürü
Azarlayarak yola getirirsin,
Güve gibi tüketirsin sevdiği şeyleri.
Her insan bir soluktur sadece. Sela
12. “Duamı işit, ya RAB,
Kulak ver yakarışıma,
Gözyaşlarıma kayıtsız kalma!
Çünkü ben bir garibim senin yanında,
Bir yabancı, atalarım gibi.
13. Uzaklaştır üzerimden bakışlarını,
Göçüp yok olmadan mutlu olayım!”

69. Mezmur

Müzik şefi için - “Zambaklar” makamında - Davut'un mezmuru

1. Kurtar beni, ey Tanrı,
Sular boyuma ulaştı.
2. Dipsiz batağa gömülüyorum,
Basacak yer yok.
Derin sulara battım,
Sellere kapıldım.
3. Tükendim feryat etmekten,
Boğazım kurudu;
Gözlerimin feri sönüyor
Tanrım'ı beklemekten.
4. Yok yere benden nefret edenler
Saçlarımdan daha çok.
Kalabalıktır canıma kasteden haksız düşmanlarım.
Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?
5. Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı,
Suçlarım senden gizli değil.
6. Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB,
Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden!
Ey İsrail'in Tanrısı,
Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!
7. Senin uğruna hakarete katlandım,
Utanç kapladı yüzümü.
8. Kardeşlerime yabancı,
Annemin öz oğullarına uzak kaldım.
9. Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi,
Sana edilen hakaretlere ben uğradım.
10. Oruç tutup ağlayınca,
Yine hakarete uğradım.
11. Çula büründüğüm zaman
Alay konusu oldum.
12. Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor,
Sarhoşların türküsü oldum.
13. Ama benim duam sanadır, ya RAB.
Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla,
Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde
Yanıtla beni.
14. Beni çamurdan kurtar,
İzin verme batmama;
Benden nefret edenlerden,
Derin sulardan kurtulayım.
15. Seller beni sürüklemesin,
Engin beni yutmasın,
Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.
16. Yanıt ver bana, ya RAB,
Çünkü sevgin iyidir.
Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!
17. Kulundan yüzünü gizleme,
Çünkü sıkıntıdayım, hemen yanıtla beni!
18. Yaklaş bana, kurtar canımı,
Al başımdan düşmanlarımı.
19. Bana nasıl hakaret edildiğini,
Utandığımı, rezil olduğumu biliyorsun;
Düşmanlarımın hepsi senin önünde.
20. Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim,
Acılarımı paylaşacak birini bekledim, çıkmadı,
Avutacak birini aradım, bulamadım.
21. Yiyeceğime zehir kattılar,
Sirke içirdiler susadığımda.
22. Önlerindeki sofra tuzak olsun onlara,
Yandaşları için kapan olsun!
23. Gözleri kararsın, göremesinler!
Bellerini hep bükük tut!
24. Gazabını yağdır üzerlerine,
Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!
25. Issız kalsın konakları,
Çadırlarında oturan olmasın!
26. Çünkü senin vurduğun insanlara zulmediyor,
Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.
27. Ceza yağdır başlarına,
Senin tarafından aklanmasınlar!
28. Yaşam kitabından silinsin adları,
Doğrularla yan yana yazılmasınlar!
29. Bense ezilmiş ve kederliyim,
Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale olsun!
30. Tanrı'nın adını ezgilerle öveceğim,
Şükranlarımla O'nu yücelteceğim.
31. RAB'bi bir öküzden,
Boynuzlu, tırnaklı bir boğadan
Daha çok hoşnut eder bu.
32. Mazlumlar bunu görünce sevinsin,
Ey Tanrı'ya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.
33. Çünkü RAB yoksulları işitir,
Kendi tutsak halkını hor görmez.
34. O'na övgüler sunun, ey yer, gök,
Denizler ve onlardaki bütün canlılar!
35. Çünkü Tanrı Siyon'u kurtaracak,
Yahuda kentlerini onaracak;
Halk oraya yerleşip sahibi olacak.
36. Kullarının çocukları orayı miras alacak,
O'nun adını sevenler orada oturacak.

99. Mezmur

1. RAB egemenlik sürüyor, titresin halklar!
Keruvlar arasında tahtına oturmuş,
Sarsılsın yeryüzü!
2. RAB Siyon'da uludur,
Yücedir O, bütün halklara egemendir.
3. Övsünler büyük, müthiş adını!
O kutsaldır.
4. Ey adaleti seven güçlü kral,
Eşitliği sen sağladın,
Yakup soyunda doğru ve adil olanı sen yaptın.
5. Yüceltin Tanrımız RAB'bi,
Ayaklarının taburesi önünde tapının!
O kutsaldır.
6. Musa'yla Harun O'nun kâhinlerindendi,
Samuel de O'nu adıyla çağıranlar arasındaydı.
RAB'be seslenirlerdi,
O da yanıtlardı.
7. Bulut sütunu içinden onlarla konuştu,
Uydular O'nun buyruklarına,
Kendilerine verdiği kurallara.
8. Ya RAB Tanrımız, yanıt verdin onlara;
Bağışlayıcı bir Tanrı oldun,
Ama yaptıkları kötülüğü cezasız bırakmadın.
9. Tanrımız RAB'bi yüceltin,
Tapının O'na kutsal dağında!
Çünkü Tanrımız RAB kutsaldır.

129. Mezmur

Hac ilahisi

1. Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar;
Şimdi söylesin İsrail:
2. “Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar,
Ama yenemediler beni.
3. Çiftçiler saban sürdüler sırtımda,
Upuzun iz bıraktılar.”
4. Ama RAB adildir,
Kesti kötülerin bağlarını.
5. Siyon'dan nefret eden herkes
Utanç içinde geri çekilsin.
6. Damlardaki ota,
Büyümeden kuruyan ota dönsünler.
7. Orakçı avucunu,
Demetçi kucağını dolduramaz onunla.
8. Yoldan geçenler de,
“RAB sizi kutsasın,
RAB'bin adıyla sizi kutsarız” demezler.

Süleyman'ın Özdeyişleri 9

Bilgeliği mi, Akılsızlığı mı Seveceksin?

1. Bilgelik kendi evini yaptı,
Yedi direğini yonttu.
2. Hayvanlarını kesti,
Şarabını hazırlayıp sofrasını kurdu.
3. Kentin en yüksek noktalarına gönderdiği
Hizmetçileri aracılığıyla herkesi çağırıyor:
4-5. “Kim safsa buraya gelsin” diyor.
Sağduyudan yoksun olanlara da,
“Gelin, yiyeceklerimi yiyin,
Hazırladığım şaraptan için” diyor.
6. “Saflığı bırakın da yaşayın,
Aklın yolunu izleyin.
7. “Alaycıyı paylayan aşağılanmayı hak eder,
Kötü kişiyi azarlayan hakarete uğrar.
8. Alaycıyı azarlama, yoksa senden nefret eder.
Bilge kişiyi azarlarsan, seni sever.
9. Bilge kişiyi eğitirsen
Daha bilge olur,
Doğru kişiye öğretirsen bilgisini artırır.
10. RAB korkusudur bilgeliğin temeli.
Akıl Kutsal Olan'ı tanımaktır.
11. Benim sayemde günlerin çoğalacak,
Ömrüne yıllar katılacak.
12. Bilgeysen, bilgeliğinin yararı sanadır,
Alaycı olursan acısını yalnız sen çekersin.”
13. Akılsız kadın yaygaracı
Ve saftır, hiçbir şey bilmez.
14-15. Evinin kapısında,
Kentin en yüksek yerinde bir iskemleye oturur;
Yoldan geçenleri,
Kendi yollarından gidenleri çağırmak için,
16. “Kim safsa buraya gelsin” der.
Sağduyudan yoksun olanlara da,
17. “Çalıntı su tatlı,
Gizlice yenen yemek lezzetlidir” der.
18. Ne var ki, evine girenler ölüme gittiklerini,
Ona konuk olanlar
Ölüler diyarının dibine indiklerini bilmezler.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *